กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อชื่อสถานที่แต่ละแห่งในหุบเขาหยินหยางถูกเอ่ยออกมา ริมฝีปากของเย่หย่งหยางก็เริ่มสั่นเทาไม่หยุด สายตาที่ขุ่นมัวเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อนนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะเมื่อคำว่า ‘สุสานเผ่าวารี’ หลุดออกมา การจะใช้คำว่าอารมณ์พังทลายมาบรรยายสภาพของเย่หย่งหยางในตอนนี้ก็คงไม่เกินจริงนัก
“ชูฮันถึงกับเข้าไปในสุสานเผ่าวารีได้เลยงั้นหรือ? เขาไม่ตายอยู่ข้างในหรอกหรือ?” เย่หย่งหยางเอ่ยถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ