ตอนที่ 1705 การชักจูง

เมื่อฟังคำพูดของกู้เหลียงเฉิน เย่หย่งหยางก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงค่อย ๆ คลายความระแวงลงแล้วกล่าวว่า “แล้วพวกคุณกองทัพเขี้ยวหมาป่าล่ะ?”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เจือความสงสัยเช่นนี้ กู้เหลียงเฉินก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ยุคสมัยนี้ยังมีใครกล้าคิดไม่ซื่อกับกองทัพเขี้ยวหมาป่าอย่างเปิดเผยอีกหรือ? ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะมีใครทำลายการป้องกันของกองทัพเขี้ยวหมาป่าได้”

คำพูดที่เต็มไปด้วยความมั่นใจดังก้องอยู่ในห้องโดยสารนี้ ทำให้เย่หย่งหยางอึ้งไปครู่ใหญ่ หลังจากนั้นเขาได้แต่ส่ายหัวยิ้มขมขื่น “ผมใช้เวลามากมายในการหนีตาย หลบหนีมาจนถึงทางตะวันตก กระทั่งคนในครอบครัวยังตายไปกว่าครึ่ง ผลสุดท้ายกลับไม่ได้อะไรเลย สุดท้ายก็ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากขุมอำนาจหนึ่งอยู่ดี”