กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังอวี๋ตู้่ดวงตาเป็นประกาย มันเลียริมฝีปากอย่างกระหายเลือด “ถ้าอย่างนั้นฉันกินได้ไหม?”
“ตามใจนาย แอบตามไปล่ะ อย่าให้เสี่ยวเทียนรู้” มู่เย่เหลือบมองเล็กน้อย เขาเคยรับปากมู่เทียนไว้ว่าจะไม่สู้กับชูฮัน แต่เขาไม่ได้สัญญาว่าจะไม่ส่งลูกน้องไปลอบสังหาร คนอย่างชูฮัน เขาไม่มีวันปล่อยไว้อย่างเด็ดขาด!
“รับทราบ” น้ำเสียงประชดประชันแฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างรุนแรง เขารู้ดีว่า ‘เขา’ ที่มู่เย่พูดถึงคือใคร เจ้าเด็กชูฮันนั่นบังอาจอวดดีนัก ฮ่าฮ่าฮ่า สุดท้ายก็หนีไม่พ้นความตาย ในนิสัยของมู่เย่ไม่เคยมีคำว่าใจดีอยู่เลย เขาไม่มีวันปล่อยคนที่ขัดคำสั่งเขาไปได้