ตอนที่ 212 ไป สังหารเขา

ท่ามกลางกลุ่มมนุษย์เผ่าพันธุ์กลายพันธุ์ส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมา ราวกับได้ยินเรื่องตลกที่น่าขบขันที่สุด มู่เย่หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้า

รอดูผลลัพธ์งั้นหรือ?

เจ้าเด็กที่ชื่อชูฮันคนนี้ช่างปากดีไม่เบา

“ไปกันเถอะ” สิ้นคำสั่ง มู่เย่ก็นำคนจากไป

มู่เทียนหันกลับไปมองชูฮันแวบหนึ่ง ความเจ็บปวดในดวงตาฉายผ่านไปเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหมุนตัวรีบตามฝีเท้าของมู่เย่ไป