ตอนที่ 200 ชื่อนี้คุ้นหูจัง

สวีหว่านเหยียน? ชูฮันไม่รู้จัก ผู้หญิงคนนี้เคยทำตัวสูงส่งนักหนาหรือไง? สวยไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของซ่างจิ่วตี้และไป๋อวิ๋นเอ๋อร์ด้วยซ้ำ กลิ่นอายก็เทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ช่องว่างระหว่างเทพธิดากับผู้ลี้ภัยก็มีอยู่แค่นี้แหละ

คำว่า ‘ฉันไม่ตาบอด’ หลุดออกมา ทำให้สถานการณ์ที่วุ่นวายเงียบลงทันที การเยาะเย้ยที่ไม่ปิดบังของชูฮันทำให้สวีหว่านเหยียนเต็มไปด้วยโทสะและจิตสังหาร

“ไม่ตาบอด? หมายความว่าไง? มองไม่เห็นค่าฉันเหรอ?” ใบหน้าของสวีหว่านเหยียนบิดเบี้ยวในชั่วพริบตา จากนั้นก็แผดเสียงร้องออกมา “แกคิดว่าแกเป็นใคร?! แกเป็นหัวหงอกหัวดำที่ไหนกัน?! ต่อให้แกเอาไส้กรอกแฮมมาให้ฉันทั้งกล่อง ฉันก็ไม่นอนกับแกหรอก!”