กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูงชนที่ส่งเสียงเอะอะโวยวายพลันเงียบเสียงลงทันที ต่างพากันหันไปมองชายหนุ่มที่วิ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“นั่นมันอาเหิงไม่ใช่เหรอ”
“ใช่! เขาทำหน้าที่เฝ้าระวังอยู่ทางแนวหลังของฐาน”
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ เกิดซอมบี้โผล่มาทางหลังฐานด้วยงั้นเหรอ”
“เป็นไปไม่ได้ หลังฐานเป็นภูเขาใหญ่!”
ตอนนี้อาเหิงวิ่งสะดุดล้มสะดุดลุกเข้ามา หอบหายใจจนตัวโยน มือหนึ่งคว้าเสื้อของฉินโซ่วเอาไว้แน่นแล้วพูดด้วยความตื่นตระหนก “เกิดเรื่องแล้วผู้นำใหญ่ ด้านหลัง อ๊ากกก รีบไปดูเร็ว ไม่สิๆ รีบหนีเร็ว!”
“อะไรนะ พูดให้มันชัดๆ หน่อยสิ!” ฉินโซ่วก็ร้อนใจจนกระทืบเท้าผาง