กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กระต่ายตรงหน้ายังคงเป็นกระต่าย ขนาดตัวก็เป็นขนาดปกติทั่วไป เพียงแต่ตอนนี้ไม่สามารถมองออกเลยว่าสีเดิมของมันคืออะไร ทั้งตัวดูเหมือนเพิ่งคลานออกมาจากคูน้ำเน่า หูยาวสองข้างบัดนี้กลายเป็นไม้ถูพื้นไปแล้วจริงๆ มันเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดดำและโคลนตมจากร่างของซอมบี้
วั่งไฉถอนหายใจอย่างแก่แดดแก่ลม “อย่าพูดถึงเลย นายรีบเลิกดูเถอะ อับอายขายหน้า!”
ชูฮันพยักหน้าพลางมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็จุ๊ปากส่ายหัว “ไม่นึกเลยว่านายจะมีรสนิยมแบบนี้ คราวหน้าจะจับนายไปเลี้ยงในบึงเลือดเน่าซะเลย!”
วั่งไฉโกรธจนไม่อยากคุยกับเขา