ตอนที่ 176 อาหารสำรอง

“อะไรนะ?!” กระต่ายตกใจจนกระโดดตัวลอย “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ นั่นมันชื่อหมาชัด ๆ นายกำลังดูถูกฉัน!”

“ก็ชื่อวั่งไฉนี่แหละ” ชูฮันยกมุมปากขึ้น “วั่งไฉ ลองเห่าให้ฟังหน่อยซิ?”

“โฮ่ง!” กระต่ายหลุดปากออกมาทันที

“ถุย! ถุย ๆ ๆ! โฮ่งบ้าอะไรกัน!” กระต่าย... ไม่สิ ตอนนี้คือวั่งไฉ วั่งไฉใช้เท้าหน้าทั้งสองข้างปิดหน้าด้วยความอับอายและโกรธแค้น ก่อนจะเริ่มบ่นพึมพำอย่างบ้าคลั่ง “กล้าเรียกเปิ่นจั้วว่าวั่งไฉเหรอ? ฉันไม่ใช่หมานะ! ฉันออกจะหล่อเหลา ไร้เทียมทานในจักรวาล เท่ระเบิดระเบ้อขนาดนี้ จะไปคู่กับชื่อวั่งไฉที่แสนเชย ไร้รสนิยม และโหลสุด ๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน?!”