กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อสุรา อสุรา ขวานอสุรา ศาสตราสังหารแห่งมาร” เย่โม่พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าแล้วอดไม่ได้ที่จะชื่นชม “ชื่อดี ดูแลมันให้ดีล่ะ”
“คุณทำเหมือนกำลังจะส่งลูกสาวออกเรือนไปอย่างนั้นแหละ” ชูฮันยิ้มพลางคืนความสงบเยือกเย็นดังเช่นวันวาน เขายกขวานทมิฬขึ้นพาดบ่าอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะถามคำถามที่แม้แต่ตัวเขาเองก็คาดไม่ถึงด้วยสายตาแปลกประหลาด “จริงสิ อาวุธมีเพศด้วยหรือ?”
“คนเสียสติ!” เย่โม่ค้อนใส่ชูฮันหนึ่งที
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ชูฮันหัวเราะร่าด้วยความฮึกเหิม อารมณ์ดีอย่างยิ่ง
ในขณะที่ทั้งสองกำลังแสดงอารมณ์ที่แตกต่างกันต่อขวานเล่มหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีเสียงดังสนั่นมาจากห้องข้าง ๆ
ปัง!
จากนั้น—
ครืน!
มีบางอย่างพังถล่มลงมา