กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท่าทีของเกาอี้ดูหยิ่งผยองมาก เขาแสดงออกชัดเจนว่าต้องการจะจัดการชูฮันและคนอื่น ๆ ให้สิ้นซาก อุตส่าห์มีสาวงามระดับสุดยอดมาถึงสามคน หากไม่เล่นสนุกจนลืมตายก็คงน่าเสียดายแย่
ผิดคาดที่น้ำเสียงของชูฮันกลับราบเรียบ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาดูโหดเหี้ยมเล็กน้อย ดวงตาดำมืดราวกับหมึก
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ”
การเคลื่อนไหวในมือของเกาอี้ชะงักไป เขาขมวดคิ้ว ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลแวบผ่านเข้ามาอย่างชัดเจน จากนั้นเขาก็คล้ายกับไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ สายตาจ้องเขม็งไปที่ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นของชูฮัน “อะไรนะ?”