ตอนที่ 118 เรื่องของฉันตรงไหน

“โอ้?” จิตสังหารในดวงตาของชูฮันจางหายไป เขามองดูเจียงจั่วที่เลนส์แว่นตาแตกละเอียดตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ “ถึงสิ่งที่นายทำจะไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันมากนัก แต่ก็ยังต้องขอบคุณ หากในอนาคตมีโอกาสได้พบกัน นายสามารถขอคำขอหนึ่งอย่างจากฉันได้ ฉันจะช่วยนายให้สำเร็จ”

สิ่งที่ชูฮันพูดไม่ใช่คำว่าพยายามเต็มที่หรือจะทำเท่าที่ทำได้ แต่เขาพูดคำว่า ‘จะทำ’ ออกมาอย่างเผด็จการโดยตรง ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นการเปิดเผยความทะเยอทะยานและความโอหังที่ซ่อนอยู่ในใจของเขาออกมาจนหมดสิ้น

เขาไม่ใช่คนที่ชอบทำตัวต่ำต้อยหรือแกล้งทำเป็นอ่อนแอ สิ่งที่เขาต้องการเขาจะใช้วิธีแย่งชิงมาโดยตรงเสมอ ชาติก่อนเป็นเช่นไร ชาตินี้เขาก็จะยิ่งทำตัวตรงไปตรงมาและอวดดีกว่าเดิม!