กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสียงของต้วนหมิงไม่ได้ปิดบังอะไร ไม่ใช่แค่เขา แต่คนรอบข้างต่างหยุดการกระทำในมือลง และมองชูฮันด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรอย่างยิ่ง
นั่นสิ ทำไมเขาถึงไม่ต้องทำงาน?
“ซอมบี้มาเยอะขนาดนี้ เขาไม่ฆ่าซอมบี้แล้วยังไม่ทำงานอีก นี่ตั้งใจมาเป็นพวกกินเปล่าหรือไง?” เสียงหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในฝูงชนดังขึ้นอย่างกะทันหัน
คำพูดเดียวทำให้สถานการณ์เต็มไปด้วยกลิ่นอายของดินปืน คนในฝูงชนที่หยุดการกระทำในมือมีมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขามองดูเสื้อผ้าที่สกปรกโสโครกของตัวเอง กลิ่นเหงื่อเหม็นหึ่ง แม้แต่เวลาจะเช็ดหน้ายังไม่มี แถมหลายคนยังต้องทนหิว