กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เฉิงเสียนกั๋วมองดูผู้คนที่กำลังด่าทออยู่ตรงหน้า ความรู้สึกไร้หนทางผุดขึ้นมาในใจ พวกเขาและชูฮันกำลังพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อหาวิธีรับมือกับฝูงซอมบี้ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาไม่ใช่ความเข้าใจ กลับมีเพียงความไม่พอใจและคำตำหนิ ทว่าเขากลับไม่สามารถอธิบายอะไรได้เลย
ชูฮันรู้ได้อย่างไรว่าจะมีฝูงซอมบี้? โทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์พวกนี้มีประโยชน์อะไร?
เฉิงเสียนกั๋วไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง เขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทำไมตนถึงเชื่อใจชูฮันได้มากขนาดนี้ ในขณะที่น้องชายร่วมสายเลือดของเขากลับแสดงความเป็นศัตรูต่อชูฮันอย่างชัดเจน ความลังเลใจทำให้เฉิงเสียนกั๋วเงียบลง แต่กลับทำให้ท่าทีของทุกคนยิ่งกำเริบเสิบสาน
“ทิ้งมันไป! พวกเราต้องการอาหาร!”