ตอนที่ 47 สิบสามคือใคร

ตู้ม—

รถออฟโรดคันใหญ่พุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง ส่งเสียงคำรามสนั่นหวั่นไหวจนดินทรายข้างทางฟุ้งกระจาย มันขับตรงดิ่งเข้าสู่สถานที่ที่ผู้คนในยุคภายหลังขนานนามว่า ‘เขตเมืองร้างมรณะ’

ต้นไม้แห้งตายที่ถอยร่นผ่านไปราวกับกำลังสะท้อนเส้นทางที่มุ่งสู่ขุมนรก ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมอกสีแดงจางดูแปลกประหลาดและไม่สดใส อากาศอึดอัดและบรรยากาศกดดันอย่างยิ่ง

ซ่างจิ่วตี้มองชูฮันที่นั่งอยู่บนที่นั่งนักบินร่วมด้านหน้า ครึ่งใบหน้าที่ปรากฏในสายตาของเธอนั้นดูเยือกเย็นและสุขุม เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วเหลือบมองคุณชายเฉินที่กำลังฮัมเพลงไปขับรถไป รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว เจ้าอ้วนขี้ขลาดคนนี้กลับไม่ร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว