ตอนที่ 46 เมืองร้างมรณะที่ไร้ทางออก

ชูฮันแอบสังเกตซ่างจิ่วตี้ผ่านกระจกมองหลัง หญิงสาวเอนกายพิงเบาะหลัง ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ดูเกียจคร้านเย้ายวนแต่ก็แฝงความดุดันและสุขุม ชูฮันพลันรู้สึกว่าเธอเหมือนสัตว์ชนิดหนึ่ง นั่นคือแมว

มิน่าล่ะ!

มิน่าล่ะค่าความภักดีของผู้หญิงคนนี้ถึงไม่ยอมขึ้นเสียที เธอคงเป็นบุคคลประเภทพี่เลี้ยงของลั่วเสี่ยวเสี่ยว การถูกล้างสมองมาอย่างยาวนานทำให้ความเชื่อมั่นของเธอมีเพียงความจงรักภักดีต่อชาติ ผู้หญิงแบบนี้การจะทำให้เธอเกิดความรู้สึกอื่นต่อคนอื่นนั้นยากจริง ๆ อย่าว่าแต่ค่าความภักดีเลย แค่จะให้มีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันก็ยากแล้ว

พอมองแบบนี้แล้ว ชูฮันที่ครอบครองค่าความภักดีของซ่างจิ่วตี้ได้ถึง 50% ก็นับว่าท้าทายสวรรค์มากแล้ว