กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สายตาของชูฮันเย็นเยียบลงเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อกระตุกยิ้มที่ดูดุร้าย “ไม่ว่าอย่างไร ฉันก็ต้องไปดูให้เห็นกับตา”
ใครก็ห้ามฉันไม่ได้ ไม่อย่างนั้นฉันคงย้อนเวลากลับมาสิบปีก่อนโดยเปล่าประโยชน์!
“ถ้าอย่างนั้น ขอให้คุณพบพ่อแม่เร็ว ๆ นะ” ซ่างจิ่วตี้ไม่ค่อยอยากทำลายความหวังของชูฮัน แม้เธอจะคิดเช่นกันว่าพ่อแม่ของเขาคงไม่น่าจะรอดมาถึงตอนนี้
“ขอบคุณ” ชูฮันพยักหน้า “พวกคุณไปรับคนในเมืองทองแดง งั้นเราจะไปเมืองศิลากันก่อน เพราะยังไงนั่นก็เป็นทางผ่าน หลังจากนั้นฉันจะแยกตัวไปเลย”