กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กู้เสี่ยวถงเสียสติไปแล้วจริง ๆ เธอไม่ได้ยินเสียงของใครเลย ราวกับสัตว์ประหลาดที่ไร้ความเป็นมนุษย์ เธอขยี้ใบหน้าของตัวเองจนฉีกขาดอย่างรุนแรงโดยไม่สนความเจ็บปวด จิตใจของเธอพังทลายลงแล้ว
ความสงสารในดวงตาของชูฮันวาบผ่านไปเพียงชั่วครู่ แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชา
เขาเคยเห็นฉากเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ทั้งความบ้าคลั่ง เสียงร้องไห้ และความสิ้นหวัง... ทุกสิ่งในยุคสิ้นโลกล้วนทำให้คนจิตใจพังทลายได้ทั้งสิ้น
สภาพของกู้เสี่ยวถงในตอนนี้ ต่อให้เธอไม่ได้ติดเชื้อก็ไม่มีทางช่วยอะไรได้ สภาพจิตใจที่เปราะบางเช่นนี้ไม่สามารถประคองเธอไว้ได้นานนัก ผลลัพธ์สุดท้ายก็มีแต่บ้าคลั่งหรือไม่ก็ตาย
ต่อให้ต้องทนทุกข์ทรมาน ก็จงดื่มด่ำกับช่วงเวลาสุดท้ายก่อนตายให้ดีเถอะ!