ตอนที่ 13 ที่นี่คืออาณาเขตของฉัน

รอยยิ้มของชูฮันแข็งค้างไปในทันที

คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าสู่สถานีพักรถแล้วขึ้นไปยังชั้นสอง ทันทีที่ขึ้นไปถึง หญิงสาวที่สวมเสื้อผ้าพองโตคนหนึ่งก็คว้าตัวเด็กหญิงตัวน้อยไปกอดไว้ในอ้อมอกแล้วร้องไห้ออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“แม่ตกใจแทบตาย! แม่ตกใจแทบตาย!”

“ขอโทษทีนะ!” เย่เทียนหลงเกาหัวอย่างซื่อ ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

แม่ของเด็กหญิงตัวน้อยไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เสียงร้องไห้เบาลงเล็กน้อย นางไม่ได้เงยหน้ามองชูฮันและคนอื่น ๆ แม้แต่จะเผยใบหน้าออกมาก็ไม่ทำ

เย่เทียนหลงกล่าวกับชูฮันอย่างกระอักกระอ่วน “เด็กหญิงตัวน้อยชื่อเย่ถิงน่ะ ซนไปหน่อย ส่วนนี่คือแม่ของถิงถิง ชื่อจานเล่อ”