กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชูฮันละสายตาโดยไม่พูดอะไร เขาเปลี่ยนเกียร์กลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ไฟหน้ารถสว่างจ้าเผยให้เห็นใบหน้าของฝูงซอมบี้ที่หนาแน่นอยู่เบื้องหน้าอย่างชัดเจน ดวงตาสีเทาขาวไร้รูม่านตาแต่ละคู่ ประกอบกับเขี้ยวแหลมคมที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดเนื้อราวกับสัตว์ป่า ดูเหมือนพวกมันต้องการจะทุบรถคันนี้ให้พังยับเยิน แล้วลากคนทั้งสามในรถออกมาฉีกทึ้งอย่างโหดเหี้ยม
คุณชายเฉินและฟ่านเหว่ยในรถต่างกลั้นหายใจกันอย่างตั้งใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆ การที่พวกเขาไม่สลบไปเสียตั้งแต่ตอนนั้นถือเป็นโชคดีเหลือเกิน
ชูฮันวางเท้าขวาลงบนคันเร่งแล้วเหยียบมิดลงไปอย่างแรง!
บึ้ม!