ตอนที่ 1 วันก่อนวันสิ้นโลก

“ไอ้โง่เอ๊ย!”

ชูฮันอดไม่ได้ที่จะด่าทอในใจ คนผู้นี้เป็นใครกัน ส่งเสียงดังขนาดนี้ไม่กลัวจะล่อฝูงซอมบี้มาหรือไง!

“เลิกแหกปากได้แล้ว!”

ชูฮันลืมตาโพลงขึ้นทันที ในดวงตาเผยประกายอำมหิตดุร้าย เขาตั้งท่าจะลุกขึ้นไปอุดปากคนพวกนี้ให้เงียบ

ทว่าวินาทีต่อมา ความดุร้ายในดวงตาของชูฮันกลับถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงในทันที

ไม่มีท้องฟ้ามืดมิด ไม่มีกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น ไม่มีเสียงคำรามของซอมบี้ ไม่มีเศษซากแขนขาขาดกระจัดกระจาย...

แสงแดดอบอุ่นสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกใสเข้ามา ภายในห้องมีเตียงสี่หลัง โต๊ะสี่เหลี่ยมหนึ่งตัว นักศึกษาสายวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมสองคนในชุดเสื้อเชิ้ตลายตารางกำลังนั่งหน้าคอมพิวเตอร์อย่างตื่นเต้น น้ำลายกระเด็นเต็มหน้า มือก็รัวเมาส์และคีย์บอร์ดไม่หยุด

สภาพแวดล้อมที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อนกำลังปะทะเข้ากับสายตาของชูฮัน เสื้อผ้าสกปรกวางระเกะระกะ กล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปส่งกลิ่นเหม็นหึ่งกองสูงลิ่ว สภาพที่รกเรื้อนี้กลับทำให้เขาโหยหาอย่างที่สุด ความทรงจำอันห่างไกลถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง