เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0038 ยกครัวเข้าป่าขึ้นเขา
บะหมี่น้ำใสเป็นน้ำแกงจืดชืดสมชื่อจริง ๆ ในน้ำซุปนอกจากเส้นบะหมี่หนึ่งกำมือกับต้นหอมซอยเล็กน้อยแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลยจริง ๆ
ลู่ถังถังก้มลงซดน้ำซุปจากชามบะหมี่ในมือของลู่เจียผิงไปหนึ่งคำ ว้าว น้ำซุปต้มจากกระดูกหมูชิ้นใหญ่เสียด้วย!
ในน้ำซุปไม่รู้ว่าใส่อะไรลงไปบ้าง ตอนซดเข้าไปถึงได้ทั้งหวานหอมและกลมกล่อมถูกปาก
พอออกแรงสูดเส้นบะหมี่เข้าไปอีกคำ ตัวเส้นก็เหนียวนุ่มหนึบหนับ ไอ้หยา ฝีมือสูสีกับบะหมี่นวดมือที่แม่ของเขาทำเลยทีเดียว ลู่ถังถังหรี่ตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มมีความสุข
ลู่เจียผิงเห็นว่าเขากินเข้าไปไม่น้อยแล้วจริง ๆ จึงดึงชามกลับมาลงมือกินเองบ้าง
คนทั้งครอบครัวโซ้ยอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยรวดเดียว ฟางโม่มองซาลาเปาไส้เนื้อครึ่งลูกในมือด้วยความเสียดาย “คุณน้า ผมกินไม่ไหวแล้ว”