ตอนที่ 55 คนร้อยคนขวางทางในแดนรกร้าง

ตอนที่ 55 คนร้อยคนขวางทางในแดนรกร้าง

“ห้าสิบลี้ ข้าต้องไปให้ถึงภายในสองวัน”

เสิ่นเฮิงกลืนคำนี้ลงคอ พลิกตัวขึ้นหลังล่อไปจัดด่านตรวจกลางคืน

ถนนหลังข้ามสันเขาสัญจรง่ายกว่าบนภูเขา ทางหลวงเรียบเสมอกว่าบ้าง เท้าล่อเหยียบผิวดินสีขาวจนฝุ่นแห้งตลบขึ้นมาชั้นหนึ่ง ขบวนรถออกเดินตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง สัตว์ใช้งานได้แค่ครึ่งถังน้ำก็เข้าเทียมแอก ฝีเท้าเร่งถี่ขึ้นเรื่อย ๆ มุ่งหน้าไปทางเหนือ

วันแรกเดินได้สามสิบลี้ พอตะวันเฉียงไปทางทิศตะวันตกก็ตั้งค่ายอยู่ข้างป่าต้นหยางที่ตายแห้ง

รุ่งเช้าวันที่สอง ขบวนรถขึ้นสู่ทางหลวงช่วงท้ายของท่อนเหนือ รอยเท้าบนผิวจราจรหนาแน่นขึ้น เป็นรอยที่เกิดจากฝ่าเท้าหลายสิบถึงหนึ่งร้อยคู่ ยุ่งเหยิงไร้ระเบียบ จากทิศใต้ขึ้นเหนือแล้วก็ย้อนจากเหนือกลับลงใต้