ตอนที่ 47 พบผู้ประสบภัยอดอยากบนทางหลวง

ตอนที่ 47 พบผู้ประสบภัยอดอยากบนทางหลวง

“ผู้พลัดถิ่น นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ยิ่งขึ้นเหนือก็จะยิ่งพบมากขึ้น”

ตลอด 3 วันหลังจากเสิ่นเหิงกล่าวถ้อยคำนี้ ผู้พลัดถิ่นที่พบระหว่างทางเพิ่มจาก 3 ถึง 5 คนเป็น 30 ถึง 50 คน

หลังเที่ยงวันที่ 4 ขบวนรถเดินทางมาถึงทางหลวงช่วงหนึ่งในโลกปฐพีไหวหนาน พื้นที่เพาะปลูกทั้งสองฟากทางแห้งแล้งไปหมด ต้นกล้าเหี่ยวตายอยู่ในนา แม้แต่รากก็ยังถอนขึ้นมาไม่ได้ คูคลองแห้งจนเห็นก้น ดินโคลนถูกแดดเผาจนเป็นสีขาว

เสิ่นเฮิงขี่ลาจากท้ายขบวนเร่งมาด้านหน้า เข้ามาเทียบข้างคานรถม้าที่เสิ่นเหิงนั่งอยู่

“อาเหิง ตรงทางแยกข้างหน้ามีคนรวมตัวอยู่กลุ่มใหญ่ อย่างน้อยก็ราว 100 คน ขวางทางกันอยู่เต็มไปหมด”

“ขวางทางเพื่ออะไร?”