ตอนที่ 46 ขึ้นฝั่งที่ท่าหลิวเจีย

ตอนที่ 46 ขึ้นฝั่งที่ท่าหลิวเจีย

“เจ้านอนก่อนเถิด พรุ่งนี้ก่อนฟ้าสางยังต้องเดินทางต่ออีกช่วงหนึ่ง”

ปี้เถาพลิกตัว ห่มผ้าห่มบางแล้วขดกายอยู่ตรงมุมห้องเรือ เสิ่นเหิงไม่ได้นอน นางนั่งอยู่ท้ายเรือตลอดทั้งคืน คอยฟังเสียงน้ำและเสียงกรรเชียง

ยามท้องฟ้าเริ่มขาวเรื่อ ลำน้ำเบื้องหน้าเลี้ยวโค้ง ท่าเรือหินแห่งหนึ่งเผยให้เห็นจากหลังดงอ้อ ที่ท่าเรือมีเรือประมงเก่าผุพัง 2 ลำผูกอยู่ ริมฝั่งมีเรือนเตี้ยผนังดินหลังคามุงจากอยู่ประปรายหลายหลัง ยังไม่มีควันหุงข้าวลอยขึ้นมา

“ถึงท่าหลิวเจียแล้ว” คนแจวเรือเก็บกรรเชียง