กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ม่ายจื่อได้รับโทรศัพท์จากบ้านหลัวอีกครั้ง
“หวังม่าย ถ้าเธอไม่ยอมให้สองพี่น้องหวังเฮ่าเปลี่ยนมาใช้นามสกุลฉัน ก็รับลูกกลับไปซะ ฉันไม่มีทางเลี้ยงลูกให้คนอื่นหรอก”
หลัวชุนขู่
ม่ายจื่อไม่ค่อยตกใจ เรื่องนี้พูดกันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแล้ว
“ถ้าส่งกลับมา ฉันก็เลี้ยง ถ้าให้ฉันไปรับที่บ้านนาย เป็นไปไม่ได้ ยังไงพวกเขาก็เป็นลูกชายลูกสาวแท้ ๆ ของนาย นายเลี้ยงพวกเขาก็เป็นเรื่องถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ถ้านายทารุณพวกเขา ฉันจะแจ้งตำรวจ”
ตอนนี้เธอไม่ใช่ม่ายจื่อคนเดิม ไม่ใช่คนที่แต่งงานไกลบ้านไม่มีที่พึ่งพิง
ตอนนี้เธอมีที่ยืนพอจะพูดจาแข็งกับหลัวชุน ไม่กลัวเขาเลยสักนิด
หลัวชุนในสายตาของเธอตอนนี้ก็แค่หมาที่ไร้ความสามารถและคลั่งโกรธ