กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉียวซินอิ๋งไม่อยากไปดูหนัง เธออยากกลับไปนอนบนโซฟาเร็ว ๆ
นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาคนเดียว เปิดโทรทัศน์ไว้ข้าง ๆ แบบนั้นต่างหากที่สุขสบายจริง ๆ
เป็นความสุขที่ได้ผ่อนคลายอย่างอิสระ
เธอจึงเลือกปฏิเสธ “ไม่ดีกว่า ฉันอยากกลับแล้ว วันนี้เดินทางไปนั่นมานี่ทั้งวัน เหนื่อยมาก”
“เมื่อกี้เธอไม่ได้บอกว่าจะกินมื้อดึกหรอกเหรอ? นาน ๆ ทีจะได้หยุดหลายวันแบบนี้ เธอ…”
“พี่! พี่! ใช่พี่จริง ๆ เหรอ?”
จู่ ๆ ก็มีเสียงร้องอย่างดีใจดังขึ้น เฉียวซินอิ๋งคุ้นเคยกับเสียงนั้นเป็นอย่างดี ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร
นอกจากเฉียวอวี่ น้องชายแท้ ๆ ของเธอแล้ว จะเป็นใครได้อีก?