กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรกเธอไม่ได้รับสาย แต่โทรศัพท์มือถือดังไม่หยุดจนเธอเริ่มใจคอไม่สงบ
พออีกฝ่ายโทรมาอีกครั้ง เฉียวซินอิ๋งก็รับสาย
“ฮัลโหล มีอะไรเหรอ?” เธอพยายามทำให้น้ำเสียงเหมือนปกติ ไม่อ่อนข้อหรือแข็งกร้าวจนเกินไป
เสียงของเนี่ยจื่อเชียนดังมาจากปลายสาย “เธอฉลองปีใหม่อยู่ที่หมู่บ้านเหมือนเดิมเหรอ? ตอนนี้ก็ยังไม่เริ่มงานอยู่แล้ว มาเที่ยวในเมืองสักสองสามวันไหม? หรือจะให้ฉันไปหาเธอ?”
ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เฉียวซินอิ๋งจึงรู้สึกว่าตัวเองคิดมากเกินไป
ใช่ว่าเธอไม่เคยมีความรักเสียหน่อย ทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว เผลอทำอะไรตามอารมณ์ไปชั่ววูบก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เธอพยายามกล่อมตัวเองอยู่พักหนึ่ง ถือเป็นการเตรียมใจ