กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอพูดต่อ “เราเพิ่งกลับมา ไม่ได้เตรียมจะปลูกเยอะหรอก ปลูกมากไปก็กินเองไม่หมด”
คุณปู่บ้านฉู่ได้ยินคำนี้
“จู้จื่อ ฉันแนะนำว่าสองผัวเมียเธอปลูกเยอะหน่อยดีกว่า ฤดูหนาวผักก็ไม่น้อย ถึงตอนนั้นกินไม่หมดก็เอาฝากขายที่ร้านในหมู่บ้านได้ ขายออกก็เป็นเงิน”
“หัวไชเท้า ผักกาดขาว ดอกกะหล่ำพวกนี้ขายเป็นเงินได้หมด หัวไชเท้ายังตากเป็นไชเท้าแห้งได้ ใบก็เอามาทำผักดองแห้งได้ ไม่มีอะไรเสียเปล่า”
เขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ย่อมหวังให้ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านมีรายได้เยอะ ๆ ทุกคนได้ใช้ชีวิตที่ดี
“ขายออกจริง ๆ หรือ ยุ่งยากไหม” สองผัวเมียจู้จื่อไม่เคยขายมาก่อน ในใจไม่ค่อยมั่นใจ