กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คลำ ๆ ทางมืดขึ้นไปนอนบนเตียง คิดว่าตัวเองนอนอยู่ฝั่งของตัวเอง
แต่ข้าง ๆ กลับมีเสียงหัวเราะของใครคนหนึ่งดังขึ้น “เธอป้องกันผมไปทำไม เรามีลูกด้วยกันแล้ว นอนเตียงเดียวกันมาก็หลายปีแล้ว ยังจะกังวลอะไรอีก”
ฉู่หรานนอนอยู่บนเตียง นอนหงายตัวตรงเป๊ะ มือทั้งสองวางอยู่บนท้องน้อย
ผ่านไปพักใหญ่เธอจึงเอ่ยขึ้นอย่างเนิบ ๆ “เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบช่วยกันใช้ชีวิต เลี้ยงลูกด้วยกันหรือ”
“ตอนนี้ก็ไม่ใช่หรือ ถ้าเธอหมายถึงชีวิตของสามีภรรยา ผมคิดว่านั่นไม่ใช่สิ่งจำเป็น และความสัมพันธ์แบบเรา ถ้าจะทำอะไรจริง ๆ มันก็แปลก ๆ อยู่”