กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่หรานจ้องชายหน้าทะเล้นที่อยู่ตรงหน้า “นายคิดว่าตัวเองเป็นลูกเขยบ้านฉู่จริง ๆ หรือไง ถ้านายคิดแบบนั้นจริง ๆ ฉันก็ไม่สบายใจ เพราะงั้นนายกลับไปเป็นประธานใหญ่เส้าดีกว่า ประธานเส้า นายน้อยตระกูลเส้า!”
“ไม่ต้องเครียด” เส้าถิงหนานรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร “ในสายตาคนนอก ฉันก็คือลูกเขยบ้านฉู่ เธอต้องชิน ฉันเองก็ต้องชินเหมือนกัน ส่วนเรื่องจริงหรือไม่จริง พวกเราก็พยายามไปในทิศทางนี้ได้ไม่ใช่หรือ?”
เห็นเธอกำลังจะโต้แย้ง เขาก็รีบเปลี่ยนเรื่อง “ฉันอยากย้ายของของเธอจากห้องฝั่งนั้นมาที่นี่ ต่อไปเวลาเธอเข้าเมืองก็มาที่บ้านฉันโดยตรงเลย เป็นไง?”
ฉู่หรานถูกเขาพาเปลี่ยนประเด็นมาที่เรื่องนี้จริง ๆ