กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอยายฉีกลับไปแล้ว คุณย่าก็ยังพึมพำอยู่ “ไก่ที่ฉันฟักไว้พวกนั้น ไม่อยากขายเลยสักตัว แต่เห็นว่าบ้านเขาพึ่งกลับมาอยู่ในหมู่บ้าน ก็ขายให้เขาสักสองสามตัวแล้วกัน”
คุณปู่ “ใช่แล้ว ทุกคนก็เป็นเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน บ้านเขาคงยังอยากสร้างบ้านอีก”
ฉู่หรานไม่ได้ไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ในหมู่บ้าน
เธอกำลังคิดคำนวณบัญชี หนี้ห้าหกหมื่น ตั้งใจจะใช้สักครึ่งหนึ่ง ก็เหลือแค่สองสามหมื่น
ถ้าขยันหน่อย เดือนนี้เธอก็น่าจะใช้หมดได้
ช่วงนี้เธอไลฟ์สดวันเว้นวัน รายได้เพิ่มขึ้นไม่น้อย
“หรานหราน หัวหน้าเฉาบอกว่า ไลฟ์ครั้งหน้าช่วยขายของหมู่บ้านอื่นให้หน่อยได้ไหม พวกเขาจะสะพายมาเอง ได้หรือเปล่า”