กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนรถ เส้าถิงหนานมองผักพวกนั้น ก็ไม่มีอะไรพิเศษ
“เท่าไร?”
คนขับ “56 ครับ”
“ทำไมไม่ซื้อเพิ่มอีกหน่อย?”
“ที่แผงเธอของเหลือไม่มากแล้วครับ กลัวเธอจะสงสัย”
“อืม กลับไปให้ครัวทำกิน” เส้าถิงหนานมองไปทางนั้น ฉู่หรานยังยุ่งอยู่ ที่แผงของเหลือไม่มากจริง ๆ
แล้วก็ให้คนขับออกรถไป
กลับถึงบ้าน สั่งป้าในครัวทำอาหารเต็มโต๊ะ แล้วมองข้าวสวยตรงหน้า
กินไปไม่กี่คำ ก็นึกถึงท่าทางตอนเธอขนของ ก็รู้ว่านั่นคือข้าวเปลือก
โทรหาคนขับ ให้พรุ่งนี้ไปซื้อผักก็ซื้อข้าวเปลือกกลับมาด้วย