กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงยามเช้าตัดเฉียงเข้ามาในห้องลับ กระทบมุมเหลี่ยมของกล่องหยกเขียว หักเหเป็นรอยแสงขาวเย็น ปลายนิ้วหลัวหลีลูบผ่านลายยันต์บนผิวกล่อง ลายเส้นนั้นสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับตอบสนอง เธอมิได้ชักมือกลับ แต่ค่อย ๆ ดันเศษแผ่นหยกบันทึกเข้าไปในกล่อง วางเคียงกับเศษสำริด ในจังหวะที่แผ่นบันทึกเลื่อนร่วงลง ก้นกล่องก็ปรากฏตราประทับรูปอสรพิษครึ่งหนึ่งคล้ายตะขอเกี่ยวกลับ วูบหนึ่งแล้วก็หายไป
เธอปิดกล่อง เครื่องรางปิดผนึกตกลงไป ไร้เสียงไร้ร่องรอย