กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในชั่วพริบตาที่เสาแสงแตกสลาย โถงขนาดใหญ่ใต้โดมทั้งหมดราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกฉีกขาด ลายอักขระโบราณหมุนไหลเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน เหมือนกระแสแห่งแม่น้ำดาวพุ่งทวนกลับ หลัวลี่ยืนอยู่ที่ขอบแท่นหิน ฝ่ามือแนบอยู่ที่หน้าอก รู้สึกได้ถึงกุญแจแห่งชะตากรรมสั่นระริกเบาๆ ในร่างกาย ราวกับรับรู้ถึงเสียงสะท้อนโบราณอย่างใดอย่างหนึ่ง
เธอไม่รีรอ ก้าวเท้าเบาๆ ร่างพุ่งไปเหมือนสายลมสู่ใจกลางเงาแสงที่เหลืออยู่ของเสาแสง ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ ผลึกก้อนนั้นก็ค่อยๆ ตกลงมาในฝ่ามือของเธอ