กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงสีแดงฉานดุจโลหิตสุดปลายหุบเขารอยแยก ส่องให้ท้องฟ้าทั้งผืนดูราวกับกำลังลุกไหม้ ลั่วหลีกับเป่ยหมิงหยวนสบตากัน ปลายเท้าแตะพื้นเพียงครั้งเดียว ร่างก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้าดุจลูกศรตรงไปยังจุดที่แสงสีแดงเจิดจ้าที่สุด
เสียงลมหวีดหวิวอยู่ข้างหู ลั่วหลีกำแหวนวิเศษฟ้าดินแน่น ฝ่ามือเย็นเล็กน้อย เธอรู้ว่าพวกเขากำลังแข่งกับเวลา
“จุดเชื่อมต่อถูกตีแตกไปแล้วสองแห่ง” เป่ยหมิงหยวนเอ่ยเสียงขรึม น้ำเสียงแฝงความร้อนรนอยู่เล็กน้อย “หากช้ากว่านี้อีกก้าวเดียว โซ่ผนึกทั้งหมดจะขาดสะบั้น”