กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณยังไม่จาง หมอกเหลือกากเหมือนผ้าบางสีเลือดพันอยู่ระหว่างหน้าผาขาดของหุบเหินแตก หลัวหลี่นิ้วที่กำกระบี่สั่นเล็กน้อย ฝ่ามือเหลือสีแดงเข้มที่แข็งตัวหลังการรบเมื่อวานนี้ เธอก้มมองรอยแตกใหม่บนด้ามกระบี่—นั่นคือร่องรอยที่ถูกจิ้งจกไฟดุร้ายชนแรงๆ เมื่อคืนที่ผ่านมา
"พวกมันมาแล้ว"
เสียงของซวียเฟิงทุ้มต่ำราวเสียงฟ้าร้อง ดังมาจากสันเขาด้านซ้าย เขายืนประนมมือข้างหลัง สายตาส่องไปยังหมอกดำที่ซัดกระหน่ำในป่าลึกด้านล่าง ในหมอกนั้นมีดวงตาสัตว์ร้ายแวววาวเลื่อนลอย ราวกับสัตว์ป่านับไม่ถ้วนแฝงตัวในเงามืดมองเหยื่อ