กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมอกสีครามเรืองพันลอยอ้อยอิ่ง อักขระยันต์ใต้ฝ่าเท้าส่องแสงเรืองรองแผ่วเบา ราวกับคำสาปที่หลับใหลมานานนับพันปีกำลังจะตื่นขึ้นมา โลหลียืนอยู่ตรงทางเข้าทางเดิน เบื้องหลังคือผู้คนที่เพิ่งข้ามผ่านม่านกั้นมา ส่วนเบื้องหน้าคือพื้นที่แกนกลางอันลึกลับและอันตราย
“ระวังใต้เท้า” เธอเอ่ยเตือนเสียงเบา ก่อนก้าวเข้าสู่ม่านหมอกอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง
ภายในอากาศอบอวลด้วยคลื่นพลังประหลาด ทุกครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า ราวกับมีมือไร้รูปร่างกำลังฉุดกระชากดวงจิตวิญญาณ สมาชิกในกลุ่มต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจก็เริ่มปั่นป่วน
“ที่นี่...ไม่ชอบมาพากล” เสวียนเฟิงขมวดคิ้ว นิ้วมือวางลงบนแผ่นค่ายกลตรงเอวโดยไม่รู้ตัว