กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รัตติกาลมืดดำดุจหมึก สายลมหนาวเสียดกระดูก
ลั่วหลีกับพวกถอยร่นเข้าไปยังส่วนลึกของพงไพร หอบหายใจยังไม่ทันสงบ ด้านหลังม่านพลังเวทดาวหกแฉกยังคงส่องประกายประหลาดท่ามกลางความมืด ราวกับอสูรร้ายยักษ์ผู้เงียบงัน กำลังจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา
“พวกเราต้องลองอีกครั้ง” เสวียนเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงขรึม แววตาแน่วแน่ “คราวนี้จะลองเชิงอย่างเดียวไม่ได้”
เป่ยหมิงหยวนกำกระบี่ยาวแน่น ดวงตาเย็นชากวาดมองทุกคน “นายมีแผนหรือ”