กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอาทิตย์แผดเผาร้อนแรง เนินทรายทอดตัวขึ้นลงราวกับคลื่นทะเล ทีมพันธมิตรเพิ่งหลุดพ้นจากการจู่โจมของหมอกพิษ ทว่าผืนดินใต้ฝ่าเท้ากลับไม่ได้สงบนิ่งอีกต่อไป
ลั่วหลีหยุดยืนอยู่ด้านหน้าขบวน คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย ดวงตากวาดมองรอบด้านดุจเหยี่ยว นางสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางเบาที่แผ่กระจายอยู่ในอากาศ ราวกับมีดวงตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาจากมุมมืด
“เดินหน้าต่อ” นางออกคำสั่งเสียงเบา แม้น้ำเสียงจะไม่ดังนัก แต่กลับแฝงด้วยความหนักแน่นที่ไม่อาจโต้แย้ง