กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอาทิตย์ส่องลอดผ่านป่าทึบลงมากระทบร่างของพวกเขา ฉาบประกายอบอุ่นให้แก่ทุกคน ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า ลึกเข้าไปในเขตอันตรายที่ไม่รู้จักแห่งนั้น มีดวงตาเย็นเยียบคู่หนึ่งกำลังจับจ้องแผ่นหลังของพวกเขาอย่างเงียบเชียบ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แฝงความนัยลึกล้ำ
เขาค่อย ๆ ยื่นมือออกมา กลางฝ่ามือปรากฏเส้นขนสีดำเส้นหนึ่ง ก่อนจะใช้นิ้วลูบคลำมันเบา ๆ ราวกับกำลังรอคอยช่วงเวลาบางอย่างให้มาถึง
หลังจากผ่านทางแยกอีกหลายแห่งที่ยังมีเศษดวงจิตเร่ร่อนอยู่ ในที่สุดทุกคนก็เดินมาถึงเส้นทางที่มุ่งสู่ยอดเขาหลักของเกาะเซียน กลิ่นอายของลมทะเลผสมผสานกับกลิ่นหญ้าวิญญาณอบอวลอยู่ในอากาศ ทำให้จิตใจของผู้คนสั่นสะท้าน