กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลำแสงสีแดงฉานพุ่งทะลุชั้นเมฆ ราวกับสัญญาณโบราณบางอย่างฉีกทำลายความเงียบสงัดของเกาะเซียน ลั่วหลีมองไปยังทิศทางที่ลำแสงหายลับ ปลายนิ้วกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ภายในใจเกิดลางสังหรณ์เลือนรางขึ้นมา สถานที่ลับแห่งนั้นอาจซ่อนความลับที่ลึกซึ้งกว่าที่พวกเขาคาดคิด
“ไปกันเถอะ” เธอกล่าวเสียงเบา น้ำเสียงแน่วแน่ “กลับฐานที่พักก่อน จัดเตรียมเสบียงแล้วออกเดินทาง”
ทุกคนพยักหน้าและเริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว เป่ยหมิงหยวนเดินอยู่ข้างกายเธอ สายตาจับจ้องฝ่ามือที่กำแน่นของเธอ “เธอสังเกตเห็นอะไร”
“หญ้าดาวนำทาง” เธอกล่าวเสียงเบา “มันไม่ควรปรากฏอยู่ที่นี่ พืชวิญญาณระดับนั้นมักเติบโตในสภาพแวดล้อมที่พิเศษอย่างยิ่ง… และสถานที่ที่ดึงดูดมันได้ เกรงว่าคงไม่ธรรมดา”