กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การสั่นสะเทือนจากสมรภูมิยังไม่จางหาย อากาศยังอบอวลด้วยปราณวิญญาณที่หลงเหลือ หลังปราณมารของคนเสื้อคลุมดำถูกตีถอยจนหนีลึกเข้าไปในป่าทึบ หลัวหลีและพวกไม่ได้ไล่ตาม แต่ทุกคนรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
“ไปกันเถอะ” หลัวหลีเก็บกระบี่เข้าฝัก กวาดตามองรอบด้านด้วยสายตาเย็นเยียบ “เกาะเซียนคงไม่ปรากฏศัตรูแข็งแกร่งเช่นนี้โดยไร้เหตุผล สิ่งที่เราต้องทำไม่ใช่เพียงรับมือกับศัตรูตรงหน้า”
เป่ยหมิงหยวนพยักหน้า เดินเคียงข้างหลัวหลี ส่วนคนอื่น ๆ เร่งจัดขบวนและมุ่งลึกเข้าไปในเกาะต่อ