กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลัวลี่หันกลับอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบเหมือนสายฟ้าแลบกวาดไปที่ส่วนลึกของป่าทึบเบื้องหลัง ชั่วพริบตานั้น เธอเหมือนจะจับได้ถึงคลื่นพลังที่ผิดปกติ—ไม่ใช่กลิ่นอายของศัตรู แต่เป็นเสมือนการอัญเชิญที่แฝงลึกและโบราณกว่า
"หงส์ทมิฬ... การสอดประสานสายเลือดเหรอ" เธอพึมพำเบาๆ คิ้วขมวดเล็กน้อย
ทหารเบื้องหลังยังคงโห่ร้องเฉลิมฉลอง ชื่นชมชัยชนะที่เพิ่งตีกลับนิกายน้ำมืดได้สำเร็จ แต่เธอรู้ว่าวิกฤตที่แท้จริงยังไม่มาถึง พลังหงส์ทมิฬในร่างกายกระวนกระวายอย่างไม่สงบ ราวกับรับรู้ถึงสัญญาณอันตรายบางอย่าง
"ไม่สามารถรอได้อีกแล้ว" เธอกำด้ามกระบี่แน่น หันกลับไปกระซิบกับเซวียนฟงข้างกายเบาๆ "จัดคนไปเสริมการเฝ้าระวังด้านนอก โดยเฉพาะทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ"
เซวียนฟงพยักหน้า "ผมจะจัดการทันที"