กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณโปรยปรายลงบนบ่าของหลัวหลี่ แต่เธอไม่มีเวลาชื่นชมความงามของยามเช้าตรู่ สายตาของฝูงกาที่จับจ้องมองทำให้หัวใจเธอเต้นแรง ก้าวเท้าชะงักเล็กน้อยก่อนจะเดินต่อไปข้างหน้า เส้นทางลับนั้นราวกับถูกกาลเวลาลืมเลือน แต่ละก้าวย่างบนใบไม้ร่วงที่นุ่มยวบ ดังเสียงกรอบแกรบเบาๆ
เธอกำแผ่นหยกในฝ่ามือให้แน่น เส้นลายสัญลักษณ์ตระกูลส่งความเย็นเฉียบผ่านปลายนิ้ว ร่องรอยของพ่อแม่ดูเหมือนกำลังรออยู่ลึกเข้าไปในซากโบราณสถานนี้เพื่อให้เธอไขความจริง