กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อักษรจารึกบนแผ่นศิลาเปล่งแสงริบหรี่ ราวกับตอบสนองต่อความสั่นไหวในใจของหลัวหลี เธอเผลอเอื้อมมือไปแตะบรรทัดอักษรโบราณนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส พลังงานอันร้อนระอุก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายในชั่วพริบตา
“อ๊ะ—” เธอครางเบา ๆ ร่างกายถอยหลังครึ่งก้าวโดยพลัน ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ
“ยัยหนู!” เสวียนเฟิงรีบประคองเธอไว้ คิ้วขมวดแน่น “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ไม่... มันคือพลังผนึกบางอย่าง” หลัวหลีกัดฟันตั้งลำตัวให้มั่น แต่สายตายังจ้องเขม็งไปที่จารึกนั้น “มัน... กำลังตอบสนองต่อฉัน”
เป่ยหมิงยวนยืนอยู่ข้างเธอ สีหน้าหนักอึ้ง “ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาศึกษาสิ่งนี้ ศัตรูยังไม่ไปไกล”