กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่อาณาเขตของโซ่ผนึกดาราสลายไป ลั่วหลีก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่พัดปะทะเข้ามา
เบื้องหลังทางเข้าช่องทางเดินเป็นระเบียงหินที่ทอดยาวคดเคี้ยวและมืดสลัว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเน่าเปื่อยผสมปนเปกับกลิ่นคาวเลือด พื้นเต็มไปด้วยเศษซากกระดูกที่แตกหัก ผนังสลักอักขระโบราณที่ยากจะเข้าใจเอาไว้แน่นขนัด ราวกับกำลังบอกเล่าถึงพลังต้องห้ามบางอย่าง
“ระวัง” เป่ยหมิงเยวียนเอ่ยเตือนเสียงต่ำ ปลายกระบี่เชิดขึ้นเล็กน้อย พลางยืนคุ้มกันอยู่ข้างกายลั่วหลี
เสวียนเฟิงเดินนำอยู่ด้านหน้า มือข้างหนึ่งหนีบยันต์เอาไว้ สายตากวาดมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง “ที่นี่ไม่ธรรมดา... มีคนวางค่ายกลมายาเอาไว้”