กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในวินาทีที่แสงสีทองไหลเข้าสู่ร่างกาย หลัวหลีรู้สึกราวกับว่าภายในร่างกำลังถูกแผดเผา คล้ายมีกระแสไฟฟ้าหลายพันเส้นพลุ่งพล่านไปตามเส้นลมปราณ เธอขบกรามแน่น กำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจมลึกลงไปในฝ่ามือ กว่าจะสามารถประคองร่างให้มั่นคงได้
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม” เสวียนเฟิงรีบประคองเธอไว้ คิ้วขมวดมุ่น
หลัวหลีค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แสงสีทองในดวงตาปรากฏเพียงครู่เดียวแล้วจางหายไป แทนที่ด้วยความกระจ่างชัดและหนักแน่น “ฉัน…… เห็นแม่” น้ำเสียงของเธอทุ้มต่ำทว่าชัดเจน “ท่านไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นบุคคลสำคัญในการผนึกแดนกุยซวี”