กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงรุ่งอรุณสาดส่องลงบนซากปรักหักพังของหุบเขาพันกล เลือดและเปลวเพลิงเมื่อคืนวานราวกับเป็นเพียงความฝัน มีเพียงกลิ่นอายคุกรุ่นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในอากาศเท่านั้นที่เตือนให้รู้ว่าชัยชนะครั้งนี้ได้มาอย่างยากลำบาก
หลีเอ๋อร์ยืนอยู่บนยอดเขา มองไปยังระยะไกล กล่าวเสียงเบา: “ศึกครั้งนี้ ชนะแล้ว”
ทว่าในใจของเธอกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายแม้แต่น้อย
เพราะคำเตือนของแม่ยังคงดังก้องอยู่ในหู:
“...ค่ายกลฉีกมิติ...เศษเสี้ยว...ห้ามรวบรวมให้ครบ...มิฉะนั้น...จะปลุก...”
เธอก้มลงมอง “เหย่หัวเผ่ย” ในอุ้งมือ ขมวดคิ้วแน่น