กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลีเอ๋อร์ยืนอยู่ที่ทางเข้าหุบเขาพันกล ด้านหลังคือป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหมอกหนา ส่วนด้านหน้าคือบันไดหินที่ทอดไปสู่โบราณสถานที่ไม่รู้จัก เธอห้มลงมอง “เหย่หัวเผ่ย” ในอุ้งมือ กลิ่นอายที่คุ้นเคยนั้นราวกับยังหลงเหลืออยู่ในอากาศ ทว่ากลับไร้ร่องรอย
“ไม่ใช่เขา... และไม่ใช่ศัตรู” เธอพึมพำกับตัวเอง “ดูเหมือนจะเป็นบางอย่างที่... คล้ายกับการชักนำมากกว่า”
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นข้างหู:
[ตรวจพบความถี่ของค่ายกลโบราณแปรปรวนรุนแรงขึ้น จะเปิดใช้งานโหมดตกปลาหรือไม่?]
เธอไม่ลังเล พยักหน้าเบา ๆ
ชั่วขณะต่อมา คันเบ็ดปรากฏขึ้นในมือ ห้วงมิติเกิดระลอกคลื่น แสงสีทองสายหนึ่งพุ่งออกมาจากห้วงมิติ
[ตกได้สำเร็จ: หน้าค่ายกลโบราณที่ขาดหาย (สามารถนำมาประกอบกันได้)]