กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รัตติกาลปกคลุมทั่วฟ้า กองไฟกลางค่ายพักส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ สะท้อนให้ใบหน้าของลั่วหลีงดงามราวภาพวาด ในมือของเธอถือรายชื่อสมาชิกใหม่ ปลายนิ้วลูบไล้ชื่อบรรทัดหนึ่งซ้ำไปซ้ำมา ราวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ตัวอักษรหมึก หากแต่เป็นเสี้ยนหนามที่ทิ่มแทงใจ
“เศษซากขององค์กรเงามืด... แทรกซึมเข้ามาแล้วอย่างนั้นหรือ?”
เธอค่อย ๆ ปิดรายชื่อ สูดลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาว สายตาทอดผ่านกองไฟไปยังแนวป่าอันห่างไกล อีกาดำตัวหนึ่งกระพือปีกโฉบผ่านไป เสียงปีกกระทบกันฟังคล้ายรหัสลับบางอย่าง หรือไม่ก็เป็นสัญญาณเริ่มต้นที่โชคชะตากำลังเคาะประตู
ในชั่วขณะนั้นเอง เข็มนาฬิกากลับหมุนย้อนทิศ